مدح و ولادت امام جواد (محمد تقی) علیهالسلام
مـا دهِ ویــرانـهایـم و خـانـۀ آبـاد عـشق هرچه باداباد یار و هرچه باداباد عشق شعله و پروانه و خاکـسترِ بر باد عشق داد عشق و یاد عشق و هرچه در فریاد عشق عشق، لبخندِ رضا و وان یکاد فاطمه است عشق یعنی یا علی یعنی جواد فاطمه است عاشقان بیچتر هم در شرشر باران خوشاند با وجودت با گرفتاری گرفتاران خوشاند تو کریمی و کریمان با بدهکاران خوشاند با خیالِ جمع با تو آبرو داران خوشاند کعبه میبوسد همیشه خاک این درگاه را جبرئیل امشب بخـوان مدح جـوادالله را اخم اگر دارد فلک ابرو گشادِ ما که هست گیرم، اما عاشقیها بر مراد ما که هست ما به یاد او اگر نه او به یاد ما که هست بیکسم گرچه ولی بابالجواد ما که هست بعد از این دنیای ما دنیاتر از این حرفهاست آنکه امشب آمده آقـاتر از این حرفاست نذر کردم نذر چشمش کارِ دنیامان گرفت تا که گفتم یاعلی دنیا به من آسان گرفت ظرف آبی خواستم دیدم ولی باران گرفت آنقدر بخشید ما را آنقدر؛ طوفان گرفت با حسن یک روح اما در دو تن، میخوانمش مینویسم یا جواد و یا حسن میخوانمش یک سحر بین حرم پرواز در پرواز شد پـنجـرهفـولاد رفـتم درد ودل آغـاز شـد صد گره در هر گره بودم ولی اعجاز شد تا که گفتم جان تو جان جوادت باز شد من که تا عمر است در پیش تو مهمانم چه غم بـا عـلیِ اکـبـرِ شـاه خـراسـانـم چه غـم تا شدم با نام تو مـأنـوس رفـتم کاظمین من کبوتر بچهام از طوس رفتم کاظمین شُکر از پیش رضا پابوس رفتم کاظمین از غـمِ دنـیای پُرکـابوس رفـتم کاظمین شُکر هی محو دو گلدسته دو گنبد میشویم از نجف تا کاظمین از کربلا رد میشویم تـو تـجـلیِ عـلـی تو انـعـکـاس فـاطـمـه بوی سیب کـربـلا و عـطر یـاس فاطمه ای به تو مشغول هر لحظه حواس فاطمه از همان اول پُر از حسِ تقـاص فاطمه در کنار قائم زهـرا قـیامت دیدنی است ای جوانِ آل حیدر انتقامت دیدنی است |